يه خونه مقوايی يه فرش رنگی کاموايی
من و تو کاش جا بگيريم بعد اين همه تنهايی
زمين به اين بزرگيه يه گوشه جای ماها نيست
تو صف خوشبختی همه می گن نوبت شما نیست
مثل همیشه توی صف بزرگترا هولت می دن
وقتی که نوبتت میشه نون دیگه دستت نمی دن
پیر زنا قر می زنن مردا بهونه می گیرن
نونواها اما بی خیال با خنده چونه می گیرن
از هر چی صفه رو زمین من یکی که خونه دلم
وایسادن و خسته شدن یواشی می خونه دلم
خدای بالا سرمون پیمونه رو پر زنه
خوشبختی من و تو رو کی این وسط بر می زنه
الهی یه ماشین تیز بیاد و زیرش بکنه
بد بخت نون نخورده رو کارد مگه سیرش بکنه
یه خونه مقوایی یه فرش رنگی کاموایی
من و تو کاش جا بگیریم بعد این همه تنهایی

07.gif

/ 10 نظر / 4 بازدید
python

عشق عشق عشق کی قدرتو ميدونه / عشق عشق عشق از دست دلم خونه | پ.ن: ايده اين شعر رو از هلن گرفتی نه؟

نریمان

نونواها اما بی خیال با خنده چونه میگیرن...

باران

ما واسه کيش رفتنو ، کيش اومدنو ، کيش کردنو ، کيش دادنو اينا در خدمتيم!:).....اميدوارم منظورم واضح بوده باشه!!!

python

مرسی باران جان

وحيد

به!ميخوای طرف رو ببری تو خونه مقوايی!ورشکست نشی يه وقت!يه پيشنهاد بهتر دارم...ببرش تو خونه يونوليتی که حداقل عايق صوتی.حرارتی باشه .در مورد جزييات بعدا توضيح ميدم

aidin

پايتون اينجا شدی مسئول بازم! الان اين حضرت مستطاب کيت کت مياد ميگه تو باز آدما رو دسته بندی کردی! يکم مسئول از من اينجا تعريف کن!

Arash

يه ذره اينور اونورش کنی يه ترانه باحال از اين شعرت در مياد، خيلی قشنگ بود.

طوفان((طوفان عشق))

سلام وب لاگت خيلي با حال هستش.اگه خواستي آماده تبادل لينك هستم.خوشحال ميشم اگه موافقت خودت رو اعلام كني.خداحافظ............